Loading...
شما از نسخه قدیمی این مرورگر استفاده میکنید. این نسخه دارای مشکلات امنیتی بسیاری است و نمی تواند تمامی ویژگی های این وبسایت و دیگر وبسایت ها را به خوبی نمایش دهد.
جهت دریافت اطلاعات بیشتر در زمینه به روز رسانی مرورگر اینجا کلیک کنید.

درمان سرطان پستان

درمان سرطان پستان

اغلب سرطان از یک سلول آغاز می شود. سرعت رشد سلولهای سرطانی بسیار زیاد است و موجب تخریب سلولهای سالم می شوند. سلولهای سرطانی نمی توانند رشد خود قطع کنند و رشد غیرعادی سلولها در اثر mutation یا جهش هایی که در DNA سلول رخ می دهد و در نتیجه موجب ایجاد تغییر در سلولها می شوند. تورموها به دو صورت خوش خیم و بدخیم وجود دارند. رشد تومورها در هر دو نوع وجود دارد اما در تورمورهای بدخیم رشد سلولها کنترل نشدنی است و در صورتی که در تورمورهای خوش خیم ،رشد سلولهل در مرحله ای متوقف می شود.

درمان سرطان سینه

درمان سرطان سینه شامل جراحی، پرتودرمانی، شیمی درمانی، هورمون درمانی و درمان بیولوژیک می باشد . انتخاب نوع درمان اغلب بستگی به مرحلۀ بیماری دارد. درمان سرطان به دو صورت موضعی و یا فراگیر (سیستمیک) انجام می گیرد:

  • درمان موضعی : جراحی و پرتودرمانی جز درمان های موضعی هستند. این مدل درمان سرطان را در پستان تخریب و یا از بین می برد . هنگامی که سرطان پستان به بقیه بخش های بدن سرایت می کند، از این نوع درمان به منظور مهار بیماری در این قسمت ها استفاده می شود.
  • درمان سیستمیک (عمومی) : شیمی درمانی، هورمون درمانی و درمان بیولوژیک از درمان های سیستمیک می باشند. در این مدل درمان، موادی وارد جریان خون می شوند و از این راه سرطان را در کل بدن مهار و یا از بین می برند. تعدادی از زنانی مبتلا به سرطان پستان می باشند تا پیش از جراحی به منظور کوچک شدن تومور درمان سیستمیک انجام می دهند .بعضی دیگر بعد از جراحی یا پرتودرمانی، به منظور پیشگیری از بازگشت مجدد سرطان، درمان سیستمیک انجام می دهند. همچنین از درمان سیستمیک در سرطان هایی که در بدن گسترش یافته اند استفاده می کنند.

عوارض جانبی

به دلیل اینکه سرطان معمولا بافت ها و سلول های سالم را از بین می برد، به وجود آمدن عوارض جانبی متداول می باشد. اغلب عوارض جانبی به نوع درمان و مدت آن بستگی دارد و در تمام خانم ها یکسان نمی باشد و در هنگام درمان، اغلب با تغییراتی همراه است.

روش های درمان سرطان

  • روش جراحی

متداول ترین روش به منظور درمان سرطان پستان، جراحی می باشد. جراحی انواع مختلفی دارد.

جراحی حفظ پستان (Breast-sparing Surgery) :در این نوع جراحی سرطان برداشته می شود اما پستان باقی می ماند. به این جراحی ، جراحی نگهدارندۀ پستان، توده برداری، برداشتن قطعه ای پستان، برداشتن ناکامل پستان هم کفته می شود. برخی اوقات نمونه برداری کامل مانند توده برداری عمل می کند زیرا جراح تمام توده را برمی دارد. در این نوع جراحی، جراح برش جداگانه ای انجام می دهد و معمولا غدد لنفاوی زیر بغل هم برداشته می شود. به این کار، تشریح غدد لنفاوی زیر بغل می گویند. این روش مشخص می کند که سلول های سرطانی به غدد لنفاوی وارد شده اند یا خیر. بعد از انجام این نوع جراحی ،معمولا پستان بیماران را پرتودرمانی می کنند. این درمان موجب می شود سلول های سرطانی را که شاید در پستان باقی مانده اند، از بین ببرد.

برداشتن پستان (Mastectomy) : در این نوع جراحی پستان را برمی دارند (و یا حتی الامکان بافت را هم برمی دارند). همچنین در اکثر موارد جراح، غدد لنفاوی زیر بغل را هم برمی دارد. بعضی از بیماران پس از جراحی پرتودرمانی می شوند. تحقیقات مشخص کرده اند که درصد موفقیت جراحی نگهدارندۀ پستان همراه با پرتودرمانی، و جراحی برداشتن پستان در مراحل اول و دوم سرطان پستان، باهم برابر می باشد.

نمونه برداری غدد لنفاوی نگهبان : روشی جدید به منظور بررسی سلول های سرطانی در غدد لنفاوی می باشد. جراح تعداد اندکی از غدد لنفاوی را برمی دارد، به گونه ای که با عوارض جانبی کم تری همراه باشد. در صورتی که پزشک در غدد زیر بغل سلول های سرطانی بیابد، اغلب غدد لنفاوی زیر بغل تشریح می شود.

دوران پس از جراحی

زمان بهبودی پس از جراحی در هر بیمار مختلف است. جراحی باعث ایجاد درد و سختی می شود و با استفاده از دارو می توان تا حدی درد را بهبود داد . اگر یک و یا هر دو پستان شما برداشته شود، ممکن است احساس عدم تعادل کنید و این عدم تعادل سبب درد و ناراحتی در گردن و کمر می شود. همچنین پوست قسمتی که پستان برداشته شده، امکان دارد محکم و سخت شود و یا شانه ها و بازوهای شما هم دچار گرفتگی و ضعف شود. اغلب این مسائل با گذشت زمان برطرف می شود . در صورتی که در زمان جراحی رشته های عصبی قطع و یا صدمه ببیند، امکان دارد که احساس کرختی و سوزش در قفسۀ سینه، زیربغل، شانه و روی بازو داشته باشید که اغلب پس از چند هفته و یا چند ماه برطرف می شود ولی در برخی از زنان احساس کرختی باقی می ماند. برداشتن غدد لنفاوی زیر بغل گردش موجب کند شدن جریان لنف می شود و سبب جمع شدن این مایع در بازو و دست می شود و در نتیجه تورم ایجاد می شود. این تورم، «لنف ادم» نامیده می شود . لنف ادم بعد از جراحی یا ماه ها و سال ها پس از آن ایجاد می شود.

  • پرتودرمانی

در پرتودرمانی (رادیوتراپی) از امواج با سطح بالای انرژی به منظور از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می کنند. تعداد زیادی از زنان بعد از جراحی نگهدارندۀ پستان پرتودرمانی می شوند. همچنین برخی از زنان بعد از پستان برداری هم پرتودرمانی می شوند. درمان به اندازۀ تومور و عوامل دیگر بستگی دارد. پرتودرمانی موجب می شود سلول های سرطانی پستان که احتمالا در قسمتی باقی مانده باشند، از بین ببرد . بعضی از بیماران به منظور تخریب سلول های سرطانی و کوچک شدن تومور، قبل از جراحی پرتودرمانی می شوند. همچنین هنگامی که اندازه تومور بزرگ و یا برداشتن آن دشوار باشد، پزشک از این روش استفاده می کند. پزشکان به منظور درمان سرطان پستان از دو روش پرتودرمانی استفاده می کنند. در بعضی زنان از هر دو روش استفاده می شود. این روش ها عبارتند از :

پرتودرمانی خارجی (External radiation) : امواج رادیویی از ماشین بزرگی بیرون از بدن تولید می شود که معمولا در کلینیک یا بیمارستان صورت می گیرد . درمان اغلب 5 روز در هفته و در چند هفته صورت می گیرد.

پرتودرمانی به روش کاشتی (implant radiation) : محفظه های پلاستیکی نازکی را که دارای مواد رادیواکتیو می باشد ، به طور مستقیم درون پستان قرار می دهند. کاشت ها (ایمپلنت ها) چندین روز در آنجا باقی می مانند و تا هنگام برداشت کاشت ها ، بیمار در بیمارستان می ماند تا این کاشت ها برداشته شود.

  • شیمی درمانی

در شیمی درمانی از طریق داروهای ضد سرطان به منظور از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می کنند و برای سرطان پستان اغلب از ترکیبی از داروها استفاده می کنند. این داروها از طریق قرص و یا از راه تزریق درون وریدی (IV) وارد بدن می شود. در هر دو صورت ، دارو وارد گردش خون می شود و کل بدن را طی می کند.

  • هورمون درمانی

بعضی تومورهای پستان برای رشد احتیاج به هورمون دارند. هورمون درمانی سبب پیشگیری سلول های سرطانی از دریافت هورمون های طبیعی لازم می شوند . این هورمون ها استروژن و پروژسترون می باشند . در صورتی که تومور پستان گیرندۀ هورمونی داشته باشد، در آزمایشگاه تشخیص داده می شود و در این زمان، باید هورمون درمانی شوید. در این موارد، از دارو یا جراحی استفاده می شود :

داروها: معمولا پزشک دارویی را تجویز می کند تا از فعالیت هورمون های طبیعی پیشگیری کند. یکی از این داروها تاموکسیفن می باشد که بازدارندۀ استروژن است. مدل دیگری از داروها هم در بدن هورمون زنانۀ استرادیول ایجاد می کند. استرودیول، نوعی استروژن و مهار کنندۀ آروماتاز است. در صورتی که هنوز یائسه نشده باشید، پزشک دارویی هم تجویز می کند تا تخمدان استروژن تولید نکند.

جراحی: در صورتی که یائسه نشده باشید، به منظور برداشتن تخمدان جراحی انجام می شود زیرا تخمدان عامل اصلی استروژن بدن می باشد. خانم هایی که یائسه شده باشند، احتیاج به جراحی ندارند زیرا تخمدان بعد از یائسگی تنها مقدار کمی استروژن ایجاد می کند.

عوارض جانبی

عوارض جانبی هورمون درمانی به طور گسترده ای به نوع دارو و مدل درمان بستگی دارد. تاموکسیفن متداول ترین درمان هورمونی است. در حالت کلی، تاثیر تاموکسیفن به عوارض یائسگی شباهت دارد . متداول ترین علائم گرگرفتگی و ترشح واژن است. عوارض دیگر شامل قاعدگی های نامنظم، سردرد، خستگی، تهوع، استفراغ، خشکی یا خارش واژن، صدمه و تحریک پوست اطراف واژن و بثورات پوستی است. لازم به ذکر است تمام زنانی که تاموکسیفن استفاده می کنند، این عوارض جانبی را نخواهند داشت. عوارض جانبی شدید تاموکسیفن کمیاب است ولی به هر حال سبب لخته شدن خون در عروق سیاهرگی می شود. معمولا لختۀ خون در ساق ها و شش ها صورت می گیرد. در این زمان خطر سکته قلبی در زنان اندکی بالا می رود. تاموکسیفن ممکن است موجب ایجاد سرطان رحم شود. اگر تاموکسیفن مصرف می کنید باید معاینات لگنی منظم صورت بگیرد و باید هر نوع خونریزی غیر عادی واژنی بین معاینه ها را به پزشکتان گزاش دهید.

  • درمان بیولوژیک 

درمان بیولوژیک به دستگاه ایمنی بدن به منظور مقابله با سرطان کمک می کند. دستگاه ایمنی، دفاع طبیعی بدن در مقابل بیماری است. بعضی از زنانی که سرطان پستان گسترش یافته (متاستاتیک) دارند، با هرسپتین (®Herception) درمان بیولوژیکی تراتستوزوماب (trastuzumab) می شوند که نوعی پادتن (آنتی بادی) تک دودمانی است. این پادتن را در آزمایشگاه تولید می کنند و به سلول های سرطانی متصل می شود. بیمارانی هرسپین مصرف می کنند که تست های آزمایشگاهی آنها نشان می دهد که تومور پستانی آنها شامل میزان زیادی از نوعی پروتئین ویژه به اسم HER2 می باشد. با پیشگیری از تولید HER2 ، رشد سلول های سرطانی کم و یا متوقف می شود. هرسپین به طور وریدی تزریق می شود و امکان دارد به تنهایی و یا همراه با شیمی درمانی مورد استفاده قرار گیرد.

عوارض جانبی

متداول ترین عوارض جانبی هرسپین در شخصی که نخستین بار آن را دریافت می کند تب و لرز است. بعضی از زنان درد، ضعف، تهوع، استفراغ، اسهال، سردرد، سختی در تنفس، یا بثورات هم خواهند داشت. اغلب این عوارض جانبی بعد  از اولین درمان کمتر می شوند. هرسپتین امکان دارد سبب آسیب قلبی هم بشود. هرسپتین احتمال دارد بر ریه ها نیز اثر بگذارد و برخی اوقات سبب ایجاد مشکل تنفس شود به گونه ای که بلافاصله به پزشک نیاز باشد. پزشک پیش از شروع استفاده شما از هرسپتین، قلب و ریه های شما را معاینه خواهد کرد و در طول درمان مراقب علائم مشکلات ریوی خواهد بود.

  • تاریخ: چهارشنبه 20 شهریور 1398 - 14:15
  • نویسنده: مدیریت
  • صفحه: وبلاگ
  • بازدید: 358

ارسال نظر

خوش آمدید

آمار

  • بازدید امروز: 7
  • بازدید دیروز: 26
  • بازدید کل: 12914



نیمکت سایت آموزشی ایران قدرت گرفته از سایت نیمکت - شما هم سایت خودتان را بسازید